اتک یا حمله 51 درصد (حمله اکثریت) در سیستم‌های بلاک چین چیست؟

اتک یا حمله 51 درصد (حمله اکثریت) در سیستم‌های بلاک چین چیست؟

لینک صفحه دانیال حجاری

حمله 51 درصد نوع خاصی از حملات سایبری مخصوص شبکه‌های مبتنی بر بلاک چین است. با اتک 51 درصد یا حمله اکثریت و نحوه مقابله با آن آشنا می‌شویم.

برای درک مفهوم حمله 51 درصد باید دید خوبی نسبت به سیستم‌های مبتنی بر فناوری بلاک چین و فرآیند ماینینگ داشته باشید. در این مطلب قصد داریم اتک 51 درصد را شرح داده و چگونگی جلوگیری از بروز آن را بررسی کنیم. به خاطر اهمیت و بزرگی بیت کوین در دنیای بلاک چین و صنعت رمز ارزها، از آن به عنوان نمونه استفاده می‌کنیم، اما مطالب ذکر شده در ادامه پیرامون حمله اکثریت درباره هر شبکه بلاک چینی صدق می‌کند.

یکی از نقاط قوت و ویژگی‌های منحصربه‌فرد بیت کوین و تکنولوژی زیربنایی آن، بلاک چین، ساخت و اعتبارسنجی داده به شکل توزیع شده است. فعالیت غیر متمرکز نودهای شبکه (کامپیوترهایی که شبکه را تشکیل می‌دهند) سبب کسب اطمینان از دنبال شدن قوانین می‌شود. همه شرکت‌کنندگان شبکه در مورد وضعیت فعلی بلاک چین باید به توافق برسند. این موضوع سبب می‌شود از صحت اطلاعات مطمئن شویم. به این منظور اکثر گره‌ها باید به طور منظم در مورد روند استخراج، نسخه نرم افزار مورد استفاده، اعتبار تراکنش‌ها و بسیاری دیگر از موارد به توافق برسند. اتک یا حمله 51 درصد با در نظر گرفتن این نحوه کار ترتیب داده می‌شود.

حمله 51 درصد

الگوریتم اجماع بیت کوین (PoW)، این اطمینان را می‌دهد که ماینرها تنها در صورت موافقت جمعی نودهای شبکه درباره دقت بلاک هش ارائه شده توسط آن‌ها، قادر به اعتبارسنجی بلاک‌های جدید تراکنش خواهند بود. بلاک هش اثبات می‌کند استخراج‌کننده کار کافی انجام داده و راه حلی معتبر برای مسئله‌ی‌ مربوط به یک بلاک مشخص یافته است. اما با رخ دادن حمله اکثریت قوانین زیر سوال خواهند رفت.

ماهیت توزیع شده و غیر متمرکز بلاک چین

زیرساخت بلاک چین، به عنوان یک دفتر کل (پایگاه داده) غیر متمرکز و سیستم توزیع شده، از استفاده هر نهاد (فرد، گروه، شرکت، سازمان) متمرکز از شبکه برای اهداف خود جلوگیری می‌کند. به عبارتی یک موجودیت خاص کنترل شبکه را بر عهده ندارد. به همین دلیل است که هیچ مرجع واحدی در شبکه بیت کوین و اغلب رمز ارزها وجود ندارد. با توجه به این موضوع، به خاطر نبود یک سرور متمرکز، تبهکاران سایبری به روش‌های عادی قادر به نفوذ به شبکه نبوده و باید حمله 51 درصد را ترتیب بدهند. به عبارتی اتک 51 درصد یا همان حمله اکثریت برای نفوذ به یک اکوسیستم بلاک چینی و در دست گرفتن کنترل آن، کاربرد دارد.

دفتر کل یا همان بلاک چین، که پایگاه داده شبکه به شمار می‌رود، برای ثبت کردن تمام تراکنش‌های انجام شده در آن شبکه کاربرد دارد. اطلاعات ثبت شده به صورت عمومی در دسترس بوده و همه کاربران قادر به مشاهده و بررسی آن‌ها خواهند بود. به همین دلیل هیچ فردی قادر به دابل اسپندینگ (دو مرتبه خرج کردن یک کوین) نیست. با این حال، در بلاک چین‌های خصوصی وضعیت کمی متفاوت است، هر چند آ‌ن‌ها از نظر حمله یا اتک 51 درصد به یک اندازه آسیب‌پذیر هستند. در آن‌ها، دسترسی‌های خاصی در نظر گرفته شده تا کاربران عمومی، فقط قادر به مشاهده بخشی از داده ذخیره شده روی بلاک چین باشند.

به طور ساده یک بلاک چین، همانطور که از نامش پیداست، زنجیره‌ای از بلاک‌های تشکیل‌ شده از داده است. تراکنش‌های موفق در یک بازه زمانی، در یک بلاک خاص ثبت می‌شوند. نخستین مرتبه در بیت کوین شاهد استفاده از BlockChain بودیم. در شبکه این رمز ارز حدودا هر ده دقیقه بلاکی جدید به زنجیره قبلی اضافه می‌شود.

وقتی یک بلوک جدید ایجاد شد، دست‌کاری و تغییر آن غیر ممکن است، چرا که ورژن تقلبی جدید خیلی سریع توسط پروتکل تشخیص داده شده و کاربران شبکه، آن را رد خواهند کرد.

هش پاور در اختیار ماینرها = قدرت!

از آن جایی که فرآیند ماینینگ (در سیستم‌های مبتنی بر PoW)، نیازمند سرمایه‌گذاری در منابع پردازشی و انرژی الکتریکی بسیار زیادی است، عملکرد یک ماینر بر اساس توان پردازشی و محاسباتی در اختیارش ارزیابی می‌شود. این توان را هش ریت (نرخ هش) یا هش پاور خطاب می‌کنند. در سراسر دنیا، گره‌های استخراج‌کننده متعددی وجود داشته و آن‌ها برای کسب فرصت یافتن بلاک هش معتبر بعدی، و در ادامه دریافت جایزه در قالب بیت کوین‌های تازه استخراج شده، با یکدیگر رقابت می‌کنند.

با در نظر گرفتن طبیعت غیر متمرکز بلاک چین، توان ماینینگ بین نودهای واقع در سراسر دنیا توزیع شده است. به عبارتی هش ریت در دست یک موجودیت تک و متمرکز، مثلا یک سرور فیزیکی مشخص در نقطه‌ای از دنیا، قرار ندارد. با در نظر گرفتن ماهیت غیر متمرکز شبکه، یک سرور مرکزی اداره‌کننده کل سیستم وجود ندارد، پس هکرها راهی به جز حمله اکثریت یا همان اتک 51 درصد برای نفوذ ندارد.

سیستم‌های بلاک چینی بر سه اصل مهم یعنی مقیا‌س‌پذیری، امنیت و عدم تمرکز تاکید دارند. اگر بخواهید دو خاصیت را از سه گزینه بالا بهینه کنید، ناچار سومین گزینه کمرنگ خواهد شد. از طرفی می‌دانیم تاکید شدید پلتفرم‌های توسعه یافته بر اساس بلاک چین، عدم تمرکز است. اما اگر هش پاور به شکلی مناسب در شبکه توزیع نشده باشد، چه اتفاقی رخ خواهد داد؟ اگر، به عنوان نمونه، یک موجودیت واحد یا سازمان بتواند بیش از پنجاه درصد هش پاور را در اختیار بگیرد، بروز اتفاقاتی ناگوار شدیدا محتمل است. یکی از عواقب بروز چنین وضعیتی، حمله 51 درصد (حمله اکثریت) است.

حمله 51 درصد چیست؟

اتک 51 درصد یک حمله بالقوه به یک شبکه بلاک چین است، وقتی یک موجودیت تکی (یک فرد، گروه، شرکت یا سازمان) کنترل غالب هش پاور شبکه را در اختیار گرفته و در آن اختلال ایجاد کند. در یک سناریوی این چنینی، حمله‌کننده ماینینگ پاور کافی به منظور دست‌کاری کردن یا بیرون راندن تراکنش‌ها در اختیار دارد. نهادی که حمله 51 درصد را ترتیب داده است، قادر خواهد بود در زمان کنترل شبکه، تراکنش‌های خود را معکوس کرده و قادر به دابل اسپندینگ باشد. منظور از دابل اسپندینگ، خرج کردن یک یا چند کوین بیت کوین (یا هر رمز ارز دیگر) برای دو مرتبه است.

بلاک چین

یک اتک 51 درصد موفق همچنین به حمله‌کننده اجازه می‌دهد از تایید شدن برخی تراکنش‌ها جلوگیری کرده و فعالیت کل یا بخشی از ماینرها را متوقف کند. در این شرایط دیگر فرآیند ماینینگ، که برای استخراج کوین‌های جدید ضروری است، دیگر توسط نودهای توزیع شده صورت نگرفته و در انحصار موجودیتی که با داشتن هش ریت بالا حمله 51 درصد را ترتیب داده است، قرار خواهد گرفت.

از طرفی دیگر، حمله اکثریت به حمله‌کننده اجازه نمی‌دهد تراکنش‌های ایجاد شده به دست سایر کاربران را معکوس کرده یا از ایجاد و برادکست تراکنش‌ها در شبکه جلوگیری کند. تغییر پاداش بلاک (دریافت تعداد بیشتری بیت کوین به ازای افزودن یک بلاک به بلاک چین)، خلق ناگهانی سکه‌های جدید یا سرقت کوین‌هایی که هرگز به ترتیب‌دهنده اتک 51 درصد تعلق نداشته‌اند، تقریبا غیر ممکن به نظر می‌رسند. به عبارت دیگر حتی با یک حمله 51 درصد نیز نمی‌توان چنین اعمالی را انجام داد.

یک اتک 51 درصد چقدر محتمل است؟

از آن جایی که یک بلاک چین به دست شبکه‌ای از گره‌های توزیع شده نگهداری می‌شود، همه شرکت‌کنندگان در روند دستیابی به اجماع مشارکت دارند. این یکی از اصلی‌ترین دلایل امنیت بسیار بالای شبکه‌های مبتنی بر BlockChain محسوب می‌شود. هر چه نتورک بزرگ‌تر باشد، محافظت در برابر حملات و تحریف داده قوی‌تر است. پس می‌توان نتیجه گرفت یکی از راه‌های جلوگیری از حمله اکثریت غیر متمرکزتر کردن نتورک است.

در بلاک چین‌های فعال بر اساس سیستم اثبات کار (PoW)، هر چه یک ماینر هش پاور بیشتری داشته باشد، شانس بالاتری در کسب فرصت یافتن یک راهکار معتبر برای بلاک بعدی خواهد داشت؛ استخراج کریپتوکارنسی در گرو بی‌شمار تلاش برای هش کردن است و در اختیار داشتن توان پردازشی بالاتر، به معنی امکان انجام سعی و خطاهای بیشتر در هر ثانیه است. برای معتبر تلقی شدن یک هش، باید پایین‌تر از مقدار مشخصی که توسط پروتکل تعیین می‌شود قرار بگیرد، در غیر این صورت استخراج‌کننده از ابتدا الگوریتم هشینگ را روی داده پیاده خواهد کرد. منظور از سعی و خطا همین است. البته با پیاده‌سازی حمله 51 درصد می‌توان یک سری قوانین را زیر پا گذاشت.

در ابتدای ظهور، چندین ماینر به منظور کمک به رشد و حفظ امنیت Bitcoin به عضویت شبکه در آمدند. با پیش رفتن در زمان و افزایش قیمت BTC به عنوان یک ارز دیجیتال، تعداد بسیار زیادی استخراج‌کننده جدید وارد شبکه شده و بر سر کسب جایزه تکمیل و افزودن بلاک‌های جدید به بلاک چین، رقابت را با یکدیگر شروع کردند. این جایزه تا پیش از رویداد هاوینگ سال 2020، به ازای هر بلاک 12.5 واحد ارز بیت کوین بود، اما اکنون به 6.25 واحد کاهش یافته است.

ایجاد یک محیط رقابت این چنینی، از جمله دلایل امنیت بالای بیت کوین است. استخراج‌کنندگان اگر انگیزه‌ای برای اقدام صادقانه و تلاش با هدف دریافت پاداش بلاک نداشته باشند، رغبتی به منظور سرمایه‌گذاری در منابع زیاد (سخت افزاری و برق) پیدا نمی‌کنند.

بلاک چین

اتک 51 درصد در شبکه بیت کوین به علت وسعت پلتفرم تقریبا غیر ممکن است. وقتی شبکه همینطور رشد کرده و گسترش پیدا می‌کند (توزیع شدگی بهبود می‌یابد)، احتمال در اختیار گرفتن هش پاور کافی به منظور ترتیب دادن حمله اکثریت توسط یک موجودیت واحد، کاهش خواهد یافت. علاوه بر آن، تغییر بلاک‌های قبلا تایید شده با رشد زنجیره دشوارتر می‌شود، چرا که آن‌ها از طریق اثبات رمزنگاری شده با یکدیگر پیوند دارند. به دلیلی مشابه، هر چه تعداد تاییدیه‌های یک بلاک بیشتر باشد، هزینه‌ی دست‌کاری کردن یا برگرداندن تراکتش‌های داخل آن افزایش پیدا می‌کند. از این رو یک حمله 51 درصد موفق، برای مدت زمانی کوتاه، تنها قادر به تغییر دادن تراکنش‌های مربوط به چند بلاک اخیر خواهد بود.

سناریویی را تصور کنید که یک موجودیت بدخواه، از سود به دست آمده به واسطه فعالیت در شبکه بیت کوین رضایت نداشته و با هدف نابود کردن آن، بدون در نظر گرفتن هزینه، به شبکه حمله می‌کند! حتی اگر حمله‌کننده بتواند در شبکه اختلال ایجاد کند، نرم افزار بیت کوین و پروتکل برای پاسخ به حمله، به سرعت اصلاح شده و با وضعیت انطباق‌ پیدا می‌کنند. این امر مستلزم به توافق رسیدن سایر گره‌های شبکه و موافقت آن‌ها با تغییرات است. این اتفاق در زمان بروز شرایط بحرانی، مثلا وقتی شبکه با یک حمله اکثریت یا همان 51 درصد مواجه شده است، خیلی سریع رخ می‌دهد. Bitcoin در برابر حملات بسیار مقاوم بوده و یکی از ایمن‌ترین و قابل اطمینان‌ترین رمز ارزها به شمار می‌رود.

اگرچه دستیابی به قدرت محاسباتی بیشتر از مابقی شبکه بیت کوین برای یک مهاجم به شدت دشوار است و به راحتی نمی‌تواند علیه نتورک برترین کریپتوکارنسی دنیا یک اتک 51 درصد ترتیب بدهد، اما این کار در نتورک رمز ارزهای کوچک‌تر چندان چالش برانگیز نیست. در مقایسه با بیت کوین، آلت کوین‌ها دارای هش پاور کمتری برای محافظت از بلاک چین خود هستند. به همین دلیل انجام یک حمله 51 درصد به هش پاور پایین‌تری نیازمند است. به عنوان نمونه‌ای از رمز ارزهای قربانی حمله اکثریت از زمان ظهور صنعت کریپتوکارنسی می‌توان به موناکوین (Monacoin)، بیت کوین گلد (Bitcoin Gold) و زن کش (ZenCash) اشاره کرد.

اتک 51 درصد چه چیزی نیست؟

برای حمله اکثریت همیشه لازم نیست یک فرد، گروه یا شرکت به تنهایی قدرت پردازشی زیادی کسب کند. راه دیگر، دست به دست دادن مجموعه‌ای از ماینرها برای در دست گرفتن کنترل (بالای 50 درصد) شبکه است. آن‌ها در ادامه قادر خواهند بود از تایید شدن برخی یا حتی کل تراکنش‌ها جلوگیری کنند. به این ترتیب هیچ نقل و انتقالی در پلتفرم بدون اجازه آن‌ها انجام نخواهد شد.

یکی از بهترین منافع حمله 51 درصد برای هکرها، توانایی معکوس کردن تراکنش‌هایی است که در زمان تسلط آن‌ها بر شبکه، ایجاد و تایید شده‌اند. به این ترتیب می‌توان کوین‌ها را برای بیشتر از یک مرتبه خرج کرد. اما اتک 51 درصد چه چیزی نیست؟ به عبارتی بعد از در دست گرفتن بالای پنجاه درصد هش ریت شبکه یک رمز ارز، همچنان چه کارهایی را نمی‌توان انجام داد؟

به لطف ویژگی‌های ذاتی بلاک چین، هکرها با وجود قرارگیری در موضع قدرت، همچنان نمی‌توانند در بلاک‌هایی که پیشتر ایجاد شده‌اند دست برده و آن‌ها را دست‌کاری کنند. همچنین ایجاد کوین‌های جدید برایشان میسر نیست. به این ترتیب بعد از یک حمله اکثریت بلاک چین یک ارز دیجیتال به طور کلی نابود نخواهد شد، هر چند بر اساس ابعاد قضیه، احتمال باقی ماندن خسارت‌های فراوان وجود دارد.

بسیاری تصور می‌کنند حمله 51 درصد مساوی با نشستن در مقام پادشاهی و حکمرانی پلتفرم و کسب توانایی انجام هر کاری در آنجا است، اما این موضوع حقیقت ندارد. به عبارتی حتی بعد از اتک 51 درصد نیز حمله‌کننده قادر به انجام یک سری اعمال مثل ایجاد ناگهانی کوین‌های جدید یا سرقت سکه‌هایی که هرگز به هکر تعلق نداشته‌اند، نیست.

مثال‌هایی از حمله اکثریت در تاریخچه صنعت رمز ارزها

تولد بیت کوین و معرفی شدن بلاک چین به لطف آن، زمینه را برای ظهور پروژه‌های کریپتوکارنسی دیگر فراهم کرد. از آن زمان تاکنون ارزهای دیجیتال متعددی خلق شده‌اند. فقط 3700 مورد از آن‌ها در وب سایت coinmarketcap.com قابل مشاهده‌ هستند. در ادامه به مهمترین رمز ارزهایی که شبکه آن‌ها هدف اتک 51 درصد قرار گرفته است اشاره خواهیم کرد.

اتریوم کلاسیک (Ethereum Classic)

هارد فورک اتریوم در سال 2017 سبب دو شاخه شدن شبکه دومین ارز دیجیتال بزرگ و محبوب بازار شد. به واسطه هک گسترده یک سازمان خودمختار غیر متمرکز با نام The DAO که روی پلتفرم Ethereum ایجاد شده بود، بخش قابل توجهی از سرمایه دارندگان توکن‌های ETH (رمز ارز بومی اتریوم) به سرقت رفت. بنیاد اتریوم برای بازگرداندن سرمایه مالباختگان، راهی بهتر از ایجاد یک هارد فورک پیدا نکرد. بعد از آن شبکه به دو قسمت تبدیل شد که از یک شماره بلاک به بعد، مسیر متفاوتی را دنبال می‌کنند.

حمله 51 درصد Ethereum Classic در ژانویه سال 2019 (دی 1397)، تا امروز تقریبا آخرین حمله اکثریت جدی است که به وقوع پیوست. کوین بیس زودتر از بقیه صرافی‌ها تشخیص داد هکرها طی چند حمله، اکثریت هش ریت شبکه را در دست گرفته و اقدام به دابل اسپندینگ کردند.

بر اساس گفته‌های مهندسان صرافی کوین بیس، هکرها موفق شدند با تکرار عمل دابل اسپندینگ طی یک بازه زمانی، بلاک چین اتریوم کلاسیک را مجددا سازماندهی کرده و تغییراتی اساسی در آن به وجود بیاورند. طبق اعلام صرافی، ارزش کوین‌های مجدد خرج شده حدود 1.1 میلیون دلار (219,500 توکن ETC در آن زمان) بود.

زن کش (ZenCash)

زن کش با نماد ZEN، یکی از رمز ارزهای متمرکز بر حریم خصوصی شناخته می‌شود. در ژوئن سال 2018 (تیر 1397)، شبکه این ارز دیجیتال هدف یک حمله اکثریت قرار گرفت. هکرها طی این حمله موفق به فرار با 23,152 سکه ZEN (به ارزش 700 هزار دلار در آن زمان) شدند!

بر اساس اعلامیه رسمی شرکت توسعه‌دهنده زن کش بعد از بروز حادثه، یک ماینر در شبکه توانسته بود عمل دابل اسپندینگ را سه مرتبه با موفقیت اجرا کند. تنها طی یکی از آن‌ها، هکر موفق شد 38 بلاک بلاک چین زن کش را به طور مجدد سازماندهی کند.

ورج (Verge)

در ماه می 2018 (اردیبهشت 1397)، ورج برای دومین مرتبه طی دو ماه هدف حمله 51 درصد قرار گرفت و یک هکر توانست از باگ شبکه به نفع خود بهره ببرد. ترتیب‌دهنده اتک 51 درصد به شبکه ورج موفق شده بود مهرهای زمانی غلط روی بلاک‌ها زده و بلاک‌های جدیدی را به سرعت استخراج کند.

Verge از چرخش پنج الگوریتم ماینینگ مختلف استفاده می‌کند. بر اساس تصویری که در انجمن BitcoinTalk بعد از حادثه حمله اکثریت به شبکه این ارز دیجیتال منتشر شد، هکر کنترل دو مورد از این الگوریتم‌ها (lyra2re و scrypt) را به دست آورده و به راحتی قادر به ماین کردن شده بود. حمله‌کننده سپس به وسیله چسباندن مهر زمان غلط، پروتکل را فریب داد و آن را به پذیرش بلاک‌های تازه ایجاد شده و اضافه کردنشان به بلاک چین،  وادار کرد.

بررسی ریزبینانه این حمله 51 درصد نشان داد اتک، بین بلاک‌های 2155850 و 2206272 به وقوع پیوسته است. هکر به واسطه اتک 51 درصد توانست 35 میلیون واحد ارز دیجیتال شبکه (با نماد XVG، به ارزش 1.75 میلیون دلار در آن زمان) را به سرقت ببرد. قبل از این حادثه و حدود دو ماه قبل، ورج هدف حمله تقریبا مشابهی قرار گرفته بود. طی این اتفاق، یک ماینر 20 میلیون XVG (به ارزش 1.1 میلیون دلار در آن زمان) سرقت کرد.

بیت کوین گلد (Bitcoin Gold)

در می 2018 (اردیبهشت 1399) شاهد یک حمله اکثریت دیگر نیز بودیم. بیت کوین گلد به عنوان یکی از انشعاب‌های بیت کوین، هدف حمله 51 درصد قرار گرفت. هکرها با این کار 388,000 سکه BTG از صرافی‌های مختلف به سرقت بردند. آن‌ها یک سری سپرده‌های کاذب ایجاد کردند، به طوری که سکه‌ها در نهایت به دست صرافی نرسید.

یکی از هکرها، تعداد مشخصی توکن BTG به یک صرافی فرستاده و آن‌ها را با یک ارز دیجیتال دیگر ترید کرده بود. سپس اقدام به برداشت کرد. هکر در ادامه همان کوین‌های BTG خرج شده را به کیف پول ارز دیجیتال خود برگرداند؛ دابل اسپندینگ به او اجازه داد با وجود خرج کردن چند سکه دیجیتالی (برای خرید یک رمز ارز دیگر) همچنان آن‌ها را در اختیار داشته باشد! با در نظر گرفتن ارزش بیت کوین گلد در سال 2018، هکر طی انجام 76 تراکنش، نزدیک به 18 میلیون دلار سرقت کرد که رقم بسیار بالایی است.

صرافی بیترکس بعد از بروز این حادثه، بیت گوین گلد را در سپتامبر 2018 (مهر 1397) از فهرست رمز ارزهای پشتیبانی شده توسط پلتفرم حذف کرد. علت، خودداری سازمان حامی Bitcoin Gold از جبران خسارت مالی ناشی از سرقت 12,371 سکه BTG از آن‌ها بود.

موناکوین (Monacoin)

در تاریخ صنعت کریپتوکارنسی، ماه می 2018 فراموش نشدنی است! در این ماه شبکه موناکوین نیز هدف یک اتک 51 درصد قرار گرفت. بعدها مشخص شد این حمله به واسطه «ماینینگ خودخواهانه» (Selfish Mining) صورت گرفته بود. استخراج خودخواهانه وقتی است که یک ماینر با وجود استخراج موفقیت‌آمیز یک بلاک، آن را در شبکه برادکست نکرده و سایر ماینرها را از وضعیت مطلع نمی‌کند.

اگر استخراج‌کننده بتواند قبل از یافتن بلاک‌های جدید توسط سایر ماینرها، خودش بلاک جدیدی پیدا کند، یک انشعاب در بلاک چین به وجود خواهد آورد. این زنجیره همان چیزی نیست که سایر فعالان شبکه روی آن کار می‌کنند. گفتنی است هکر به واسطه حمله اکثریت به موناکوین، حدود 90,000 دلار دارایی به سرقت برد.

حمله 51 درصد در برابر حمله 34 درصد

تنگل (Tangle)، یک فناوری دفتر کل توزیع شده کاملا متمایز با بلاک چین محسوب می‌شود، اما هدف از طراحی آن، دستیابی به کاربردهای مشابه بلاک چین بوده است. کنترل یک شبکه مبتنی بر Tangle را در مقایسه با BlockChain راحت‌تر می‌توان به دست آورد، به طوری که در اختیار داشتن بیش از یک سوم هش ریت پلتفرم برای اجرای اعمال خرابکارانه کافی است. به همین دلیل حمله مشابه با 51 درصد در شبکه‌های بلاک چینی را اینجا حمله 34 درصد خطاب می‌کنند.

منبع: binance

افزودن نظر