شهر بزرگی را تصور کنید که در آن برج‌های زیادی وجود دارند و هر یک به زبان و قوانین خودشان در حالت فعالیت هستند؛ بیت کوین از یک سو، اتریوم از طرفی دیگر و کلی پروژه که با هدف خاص خودش مشغول کار‌ هستند. سوالی که به ذهن آدم می‌رسد این است که اگر این برج ها نتوانند با هم در تعامل باشند و زبان مشترکی نداشته باشند، آینده این شهر به چه سمتی خواهد رفت؟

ممکن است تا به این حال اینطور متوجه شده باشید که مشکل اصلی بازار کریپتو سطح کارمزدها و سرعت انجام تراکنش‌ها باشد. درست است این‌ها هم از مشکلات اصلی بلاک چین‌ها هستند، اما یک مشکل دیگر زبان مشترک بین بلاک چین‌ها است. در واقع نداشتن زبانی مشترک می‌تواند آسیب جدی به آینده اقتصاد دیجیتال وارد کند و مانع رشد آن شود.

با احساس نیاز به اینچنین موضوعی بود که سر و کله پروژه کوانت نتورک (Quant Network) پیدا شد. پروژه‌ای که ادعای اصلی‌اش این است که قصد دارد همان نقشی را برای بلاک‌چین داشته باشد که TCP/IP برای اینترنت داشته است. مسلما این ادعا بزرگ است و این سوال را در ذهن ما ایجاد می‌کند که آیا واقعا چنین چیزی امکان‌پذیر است؟ اثرات آن بر آینده دنیای دیجیتال چه خواهد بود؟

در این مطلب می‌خواهیم دقیق بررسی کنیم که ارز دیجیتال کوانت چیست؟ توکن QNT در این اکوسیستم چه نقشی دارد؟ این پروژه با دیگر پروژه های کریپتویی چه تفاوت‌هایی دارد و چه عواملی روی قیمت توکن QNT اثر گذارند؟ با خواندن این مطلب تنها در چند دقیقه دید روشنی نسبت به پروژه QNT پیدا خواهید کرد.

ارز دیجیتال کوانت چیست و چگونه کار می‌کند؟

بهتر است قبل از اینکه به سراغ مفاهیم پیچیده‌ برویم ابتدا مقاله بلاک چین چیست؟ را بخوانید و با مفاهیم اصلی دنیای کریپتو آشنا شوید. انواع بلاک چین‌ها را بشناسید و بتوانید دید درستی نسبت به این مطلب داشته باشید. پس از اینکه سری به مقالات قبلی زدید،‌ باید بگویم تصور اینکه کوانت نتورک هم آمده تا مشابه بقیه بلاک چین‌ها در کنار بیت کوین و اتریوم و سولانا رقابت کند، اشتباه است. در واقع هدف از روی کار آمدن کوانت ایجاد زبان مشترک بین بلاک چین‌های مختلف است.

در واقع کوانت را می‌توان یک سیستم‌عامل برای بلاک چین ها معرفی کرد که هسته اصلی آن اورلجر یا Overledger است. این هسته همان نقشی را برای دنیای بلاک چین دارد که TCP/IP برای اینرنت بازی‌ها دارد؛ استاندارد ارتباطی که بدون نیاز به تغییر ماهیت شبکه‌های اصلی، امکان تعامل بین آن‌ها را برقرار می‌کند.

توکن QNT چه نقشی دارد؟ در همین مرحله است که توکن QNT وارد ماجرا می‌شود. کاربرد آن استخراج بلاک یا تامین امنیت شبکه (مواردی که در شبکه‌های مثل بیت کوین می‌بینیم) نیست. این توکن به‌منظور پرداخت هزینه خدمات، لایسنس‌ها و استفاده از زیرساخت اورلجر است که مورد استفاده قرار می‌گیرد. در شبکه کوانت نتورک هر کسی بخواهد اپلیکیشنی بسازد یا از امکانات شبکه استفاده کند، باید رمزارز QNT‌ را داشته باشد.

مکانیزم کارکرد کوانت را می‌توان کمی ساده‌تر هم توضیح داد؛ در توصیفاتی کوتاه می‌توان گفت پیام‌رسانی، فیلتراسیون، مرتب‌سازی و لایه اشتراک داده اقدامات اصلی این شبکه است. روند کار به این صورت است که ابتدا Overledger یک لایه مشترک می‌سازد که منطق و پیام‌ها در آن مدیریت می‌شوند و بعد این پیام‌ها به شبکه‌های مختلف منتقل می‌شوند. این یعنی توسعه‌دهنده لازم نیست برای هر بلاکچین جداگانه همه‌چیز را از صفر پیاده‌سازی کند؛ به‌جای آن، اپ می‌تواند «چندشبکه‌ای» باشد و هم‌زمان با چند محیط کار کند.

در معماری کوانت چند مفهوم مهم زیاد تکرار می‌شود؛ پیام‌رسانی، فیلتر کردن، مرتب‌سازی و لایه اشتراک داده. نکته مهم این است که Overledger به‌جای این‌که مستقیم درگیر تغییر قوانین بلاکچین‌ها شود، تلاش می‌کند یک لایه میانی بسازد تا شبکه‌ها بتوانند با هم تعامل داشته باشند؛ بدون این‌که مجبور شوند شبیه هم شوند.

یکی دیگر از اجزای مهم، Gateways یا دروازه‌ها هستند. Gateways مثل پل ارتباطی عمل می‌کنند؛ یعنی می‌توانند یک نود بلاکچین، یک دفترکل توزیع‌شده دیگر یا حتی یک دیتابیس سنتی را به Overledger وصل کنند. این‌جا مدل درآمدی هم شکل می‌گیرد؛ اپراتورهایی که Gateway ارائه می‌دهند می‌توانند بابت دسترسی یا پردازش، کارمزد دریافت کنند. در بعضی روایت‌ها، QNT هولدرها هم می‌توانند روی Gatewayها استیک کنند و از این مسیر بازده بگیرند.

در یک مثال ساده و قابل لمس؛ فرض کنید یک کسب‌وکار می‌خواهد یک سرویس پرداخت بسازد که هم با اتریوم کار کند و هم با یک شبکه دیگر، یا حتی با سیستم داخلی حسابداری خودش. اگر قرار باشد این سرویس را به روش سنتی بسازد، باید برای هر شبکه جداگانه توسعه بدهد و بین آن‌ها هماهنگی ایجاد کند. در نگاه کوانت، Overledger یک مسیر واحد می‌دهد تا پیام‌ها و منطق اپلیکیشن در لایه مشترک مدیریت شود و هر بخش از تراکنش یا داده، در شبکه مربوط به خودش نهایی شود.

اگر بخواهم جمع‌بندی کنم؛ QNT بیشتر شبیه «سوخت استفاده از زیرساخت Overledger» است و کار کوانت هم این است که مشکل پراکندگی شبکه‌ها را کم کند؛ همان مشکلی که باعث می‌شود دارایی و نقدینگی و داده‌ها در چندین بلاکچین گیر بیفتند و ارتباط بین‌شان سخت و پرهزینه شود. تا به اینجای مقاله ممکن است در ذهنتان سوالاتی درباره انواع بلاک چین‌ها و تفاوت آن‌ها شکل گرفته باشد که پیشنهاد می‌کنم در مقاله مربوطه درباره‌شان بیشتر مطالعه کنید.

پروژه Quant Network چیست و چه هدفی دارد؟

برای درک درست Quant Network باید یک قدم عقب برویم و به وضعیت فعلی دنیای بلاکچین نگاه کنیم. امروز ده‌ها شبکه مختلف داریم؛ هر کدام با قوانین، ساختار و جامعه مخصوص به خودشان. بیت کوین مسیر خودش را می‌رود، اتریوم دنیای قراردادهای هوشمند را ساخته، شبکه‌های دیگر هم هر کدام کاربرد خاصی دارند. اما مشکل از جایی شروع می‌شود که این شبکه‌ها به‌صورت طبیعی با هم صحبت نمی‌کنند.

این همان مسئله‌ای است که به آن «عدم تعامل‌پذیری» یا Interoperability می‌گویند. پروژه Quant Network دقیقاً با هدف حل همین مشکل در سال ۲۰۱۸ راه‌اندازی شد. ایده ساده است اما اجرای آن پیچیده؛ ساخت یک استاندارد ارتباطی که اجازه دهد بلاکچین‌ها، دفاترکل‌های توزیع‌شده و حتی سیستم‌های سنتی با هم تعامل داشته باشند، بدون این‌که مجبور شوند ساختار خود را تغییر دهند.

هسته این پروژه Overledger نام دارد. Overledger یک بلاکچین جدید نیست؛ بلکه یک لایه نرم‌افزاری است که روی شبکه‌های مختلف قرار می‌گیرد و آن‌ها را به هم متصل می‌کند. این لایه، مجموعه‌ای از قوانین مشترک ایجاد می‌کند و داده‌ها را در یک «لایه اشتراکی» مرتب و مدیریت می‌کند. سپس پیام‌ها و تراکنش‌ها به شبکه مربوطه هدایت می‌شوند تا طبق قوانین همان شبکه نهایی شوند.

هدف اصلی Quant Network را می‌توان در چند محور خلاصه کرد؛

  • ایجاد ارتباط بین بلاکچین‌های مختلف بدون نیاز به تغییر در ساختار آن‌ها
  • فراهم کردن امکان ساخت اپلیکیشن‌های چندزنجیره‌ای یا همان MDapp
  • اتصال بلاکچین‌ها به سیستم‌های غیر بلاکچینی مانند دیتابیس‌های سازمانی
  • ایجاد یک بازار غیرمتمرکز برای ارائه نود و Gateway

یکی از بخش‌های جالب پروژه، مفهوم MDapp یا Multi-chain Decentralized Application است. این اپلیکیشن‌ها می‌توانند هم‌زمان از چند بلاکچین استفاده کنند. یعنی منطق برنامه در یک لایه مشترک تعریف می‌شود، اما هر بخش از عملیات می‌تواند در شبکه متفاوتی اجرا شود.

برای مثال، فرض کنید یک قرارداد هوشمند شرطی تعریف شود که اگر در اتریوم یک پرداخت انجام شد، در بیت کوین هم یک تراکنش فعال شود. در حالت عادی این کار پیچیده است، چون این دو شبکه از وضعیت یکدیگر خبر ندارند. اما در معماری Quant، پیام‌ها در لایه اشتراکی دیده می‌شوند و اگر شرط برقرار باشد، دستور به شبکه مقصد ارسال می‌شود.

از طرف دیگر، Quant Network تلاش کرده تنها به ارتباط بین بلاکچین‌ها محدود نشود. Overledger می‌تواند با سیستم‌های سنتی هم کار کند. این موضوع برای بانک‌ها، شرکت‌های بزرگ و سازمان‌های دولتی اهمیت زیادی دارد؛ چون بسیاری از آن‌ها زیرساخت‌های قدیمی دارند و نمی‌خواهند همه چیز را از صفر بسازند.

مدل اقتصادی پروژه هم حول توکن QNT شکل گرفته است. توسعه‌دهندگان و سازمان‌هایی که می‌خواهند از Overledger استفاده کنند، باید لایسنس تهیه کنند و هزینه خدمات را با QNT بپردازند. در برخی مدل‌ها، این توکن‌ها برای مدت مشخصی قفل می‌شوند که می‌تواند بر عرضه در گردش اثر بگذارد.

اگر بخواهم هدف Quant Network را در یک جمله خلاصه کنم؛ این پروژه می‌خواهد پلی باشد بین جزایر جدا از هم در دنیای بلاکچین و حتی فراتر از آن، بین بلاکچین و اقتصاد سنتی.

معرفی بنیانگذاران و تاریخچه رمزارز کوانت QNT

پروژه Quant Network در ژوئن سال ۲۰۱۸ راه‌اندازی شد؛ زمانی که بحث تعامل‌پذیری بین بلاکچین‌ها هنوز آن‌قدر جدی و فراگیر نشده بود. در همان ابتدای کار، تیم پروژه تمرکز خود را نه روی رقابت با بلاکچین‌های موجود، بلکه روی ساخت یک زیرساخت ارتباطی میان آن‌ها گذاشت.

معرفی بنیانگذاران و تاریخچه رمزارز کوانت QNT

بنیانگذار اصلی کوانت، Gilbert Verdian است. او پیش از ورود به فضای بلاکچین، بیش از ۲۰ سال سابقه فعالیت در حوزه امنیت سایبری، فناوری اطلاعات و استراتژی‌های سازمانی داشته است. نکته جالب این‌جاست که ایده اولیه Quant زمانی شکل گرفت که وردیان در حوزه سلامت فعالیت می‌کرد و با مشکل عدم ارتباط بین سیستم‌های مختلف داده مواجه بود. همین تجربه باعث شد اهمیت تعامل‌پذیری برای او تبدیل به یک دغدغه جدی شود.

در رزومه وردیان، نام سازمان‌های بزرگی دیده می‌شود؛ از جمله Vocalink که زیرمجموعه Mastercard است، وزارت دادگستری بریتانیا، NSW Ambulance و مجموعه‌های مرتبط با سلامت دیجیتال. این پیشینه باعث شد Quant از همان ابتدا نگاه سازمانی و نهادی داشته باشد.

هم‌بنیانگذار دیگر پروژه، دکتر Paolo Tasca است. او یک اقتصاددان دیجیتال و متخصص سیستم‌های توزیع‌شده است و سابقه همکاری به‌عنوان مشاور بلاکچین با پارلمان اروپا، سازمان ملل و چندین بانک مرکزی را دارد. تسکا همچنین در حوزه فین‌تک و فناوری‌های مالی کتاب‌ها و مقالات متعددی منتشر کرده و در کنسرسیوم‌های مرتبط با بلاکچین نقش فعال داشته است.

هم‌بنیانگذار دیگر پروژه کوانت، دکتر Paolo Tasca

از نظر تاریخی، توکن QNT در قالب عرضه اولیه یا همان ICO وارد بازار شد. بر اساس اطلاعات رسمی پروژه، ساختار توزیع توکن‌ها به این شکل بوده است؛

  • حدود ۹.۹ میلیون واحد در جریان ICO به فروش رسید
  • ۲.۶ میلیون واحد به ذخیره شرکت اختصاص یافت
  • ۱.۳ میلیون واحد برای بنیانگذاران کنار گذاشته شد
  • ۶۵۱ هزار واحد به مشاوران تعلق گرفت

حداکثر عرضه QNT برابر با ۱۴ میلیون و ۶۱۲ هزار و ۴۹۳ واحد تعیین شده است. بخش عمده‌ای از این توکن‌ها در گردش قرار دارند و بخشی نیز در اختیار شرکت باقی مانده است. این محدود بودن عرضه، در کنار مدل قفل شدن توکن‌ها برای استفاده از لایسنس‌ها، یکی از بخش‌های مهم اقتصاد توکنی کوانت محسوب می‌شود.

در سال‌های بعد از راه‌اندازی، تمرکز پروژه بیشتر روی توسعه Overledger و همکاری با نهادها و سازمان‌ها بوده است. Quant تلاش کرده خود را به‌عنوان یک زیرساخت سازمانی معرفی کند، نه صرفاً یک پروژه دیفای یا مصرف‌کننده محور.

اگر به مسیر طی‌شده نگاه کنیم، می‌بینیم که Quant از ابتدا با یک هدف مشخص وارد بازار شد؛ حل مشکل تعامل‌پذیری در مقیاس گسترده. همین تمرکز باعث شده روایت پروژه، بیشتر فنی و زیرساختی باشد تا تبلیغاتی.

کاربردها و ویژگی های کلیدی کوانت

تا این‌جا فهمیدیم که کوانت قرار نیست یک بلاکچین دیگر باشد؛ بلکه می‌خواهد بین شبکه‌ها پل بزند. اما این حرف در عمل چه معنایی دارد؟ چرا یک توسعه‌دهنده یا حتی یک سازمان بزرگ باید سراغ Quant Network برود؟

برای پاسخ، باید سراغ کاربردها و قابلیت‌هایی برویم که Overledger در اختیار کاربران و کسب‌وکارها می‌گذارد. در ادامه، مهم‌ترین ویژگی‌های کوانت را مرحله‌به‌مرحله بررسی می‌کنیم تا ببینیم این پروژه دقیقاً چه ارزشی ایجاد می‌کند.

ساخت اپلیکیشن‌های چندزنجیره‌ای یا MDapp

یکی از مهم‌ترین کاربردهای Quant، امکان ساخت Multi-chain Dapp یا به‌اختصار MDapp است. این اپلیکیشن‌ها می‌توانند هم‌زمان از چند بلاکچین استفاده کنند.

در حالت عادی، اگر بخواهید یک اپلیکیشن غیرمتمرکز بسازید که روی اتریوم و شبکه دیگری کار کند، باید برای هر کدام جداگانه توسعه انجام دهید. اما در معماری کوانت، منطق اپ در یک لایه مشترک تعریف می‌شود و فقط خروجی‌ها به شبکه‌های مختلف ارسال می‌شوند.

این یعنی توسعه ساده‌تر، هزینه کمتر و انعطاف بیشتر برای کسب‌وکارها.

قراردادهای هوشمند بین‌زنجیره‌ای

بیشتر راهکارهای ارتباطی موجود، فقط امکان انتقال دارایی بین شبکه‌ها را فراهم می‌کنند. اما Quant تمرکز خود را روی قراردادهای هوشمند بین‌زنجیره‌ای گذاشته است. یعنی چه؟ یعنی می‌توان شرطی تعریف کرد که اگر اتفاقی در یک بلاکچین رخ داد، یک عملیات مشخص در بلاکچین دیگر فعال شود. برای مثال، اگر پرداختی در شبکه اتریوم انجام شد، یک تراکنش مشخص در بیت کوین ثبت شود. این نوع تعامل پیچیده، بدون وجود یک لایه واسط تقریباً غیرممکن یا بسیار سخت است. اگر با مفتهیم اسمارت کانترکت‌ها (Smart Contract) آشنا نیستید، مقاله قرارداد هوشمند چیست و چطور کار می‌کند؟ را بخوانید.

ارائه قرارداد هوشمند به بلاکچین‌های فاقد آن

بلاکچین‌هایی مثل بیت کوین در طراحی اولیه خود، از قراردادهای هوشمند پیشرفته پشتیبانی نمی‌کنند. اما Overledger می‌تواند منطق قرارداد را در لایه مشترک مدیریت کند و فقط نتیجه را به شبکه مقصد ارسال کند.

به زبان ساده‌تر؛ منطق قرارداد خارج از بیت کوین پردازش می‌شود، اما اجرای نهایی در همان شبکه اتفاق می‌افتد. این ویژگی می‌تواند دامنه کاربرد شبکه‌هایی مثل بیت کوین را گسترده‌تر کند.

لایه داده مشترک و جداسازی منطق از تراکنش

یکی از تفاوت‌های مهم کوانت با بسیاری از پروژه‌ها، جدا کردن منطق اپلیکیشن از لایه تراکنش بلاکچین است.

در معماری Overledger، یک لایه اشتراک داده وجود دارد که پیام‌ها، ترتیب آن‌ها، امضاها و شرایط را مدیریت می‌کند. سپس خروجی‌ها به شبکه‌های مختلف ارسال می‌شوند.

این مدل شباهت مفهومی به TCP/IP در اینترنت دارد؛ یعنی یک استاندارد ارتباطی که اجازه می‌دهد شبکه‌های مختلف بدون تغییر ساختار، با هم تعامل کنند.

بازار غیرمتمرکز نود و Gateway

Overledger از طریق Gatewayها شبکه‌های مختلف را به هم متصل می‌کند. هر سازمان یا فردی که نود بلاکچین یا حتی یک دیتابیس دارد، می‌تواند آن را از طریق Gateway در اختیار دیگران قرار دهد.

در این مدل؛

  • اپراتورها می‌توانند بابت ارائه دسترسی کارمزد دریافت کنند
  • سازمان‌ها می‌توانند از نودهای دیگران استفاده کنند بدون این‌که خودشان زیرساخت کامل بسازند
  • یک بازار خدمات نود شکل می‌گیرد

این موضوع می‌تواند برای شرکت‌ها یک جریان درآمدی جدید ایجاد کند.

مدل اقتصادی مبتنی بر لایسنس و قفل شدن توکن

توکن QNT فقط یک ابزار سفته‌بازی نیست. برای استفاده از خدمات Overledger، کاربران و توسعه‌دهندگان باید لایسنس تهیه کنند و هزینه آن را با QNT بپردازند.

در بسیاری از موارد، این توکن‌ها برای مدت ۱۲ ماه قفل می‌شوند. این سازوکار می‌تواند روی عرضه در گردش اثر بگذارد و در صورت افزایش تقاضا برای استفاده از شبکه، فشار تقاضا روی توکن ایجاد کند.

حفظ حریم خصوصی از طریق هش پیام‌ها

در Overledger، محتوای پیام‌ها به‌صورت مستقیم خوانده نمی‌شود. داده‌ها به شکل هش‌شده بررسی می‌شوند.

این یعنی سیستم می‌تواند پیام را شناسایی و منتقل کند، بدون این‌که محتوای آن افشا شود. برای سازمان‌هایی که با داده‌های حساس کار می‌کنند، این موضوع اهمیت زیادی دارد.

اگر بخواهم کاربردهای کوانت را جمع‌بندی کنم؛ این پروژه بیشتر از آن‌که یک ارز دیجیتال مصرف‌کننده‌محور باشد، یک زیرساخت برای توسعه‌دهندگان و سازمان‌هاست. تمرکز آن روی اتصال شبکه‌ها، ساده‌سازی توسعه چندزنجیره‌ای و ایجاد یک استاندارد ارتباطی مشترک است.

مزایا و معایب ارز دیجیتال کوانت QNT

هر پروژه‌ای در بازار کریپتو، در کنار فرصت‌ها، با محدودیت‌ها و ریسک‌هایی هم روبه‌رو است. کوانت هم از این قاعده مستثنی نیست. اگر کسی بخواهد روی QNT سرمایه‌گذاری کند یا از زیرساخت Quant Network استفاده کند، باید تصویر کامل‌تری از نقاط قوت و ضعف آن داشته باشد.

در این بخش تلاش می‌کنم بدون اغراق و بدون نگاه جانبدارانه، مزایا و چالش‌های این پروژه را بررسی کنم تا بتوانید تصمیم آگاهانه‌تری بگیرید.

مزایای ارز دیجیتال کوانت

در نگاه اول، مهم‌ترین مزیت کوانت این است که سراغ یک مشکل واقعی رفته است؛ مشکل ارتباط بین بلاکچین‌ها و سیستم‌های مختلف. اما این فقط بخشی از ماجراست.

  • تمرکز بر تعامل‌پذیری در سطح سازمانی: کوانت فقط به انتقال دارایی بین شبکه‌ها فکر نکرده، بلکه به قراردادهای بین‌زنجیره‌ای و اتصال به سیستم‌های سنتی هم توجه کرده است. این موضوع می‌تواند آن را برای بانک‌ها و شرکت‌های بزرگ جذاب‌تر کند.
  • عدم نیاز به ساخت بلاکچین جدید: Overledger یک لایه نرم‌افزاری است و قرار نیست جایگزین شبکه‌های دیگر شود. همین موضوع باعث می‌شود پروژه وارد رقابت مستقیم با لایه‌اول‌ها نشود و بتواند نقش مکمل داشته باشد.
  • عرضه محدود توکن: حداکثر عرضه QNT کمی بیش از ۱۴.۶ میلیون واحد است. این محدود بودن عرضه، در کنار مدل قفل شدن توکن برای لایسنس‌ها، می‌تواند در صورت رشد استفاده از شبکه، فشار تقاضا ایجاد کند.
  • مدل درآمدی مشخص: پرداخت هزینه خدمات و لایسنس‌ها با QNT انجام می‌شود. این یعنی توکن فقط یک ابزار معاملاتی نیست و نقش کاربردی در اکوسیستم دارد.
  • بازار Gateway و امکان ایجاد درآمد: اپراتورهایی که Gateway ارائه می‌دهند، می‌توانند بابت ارائه خدمات کارمزد دریافت کنند. این مدل می‌تواند انگیزه مشارکت در شبکه را بالا ببرد.

معایب و چالش‌های ارز دیجیتال کوانت

در کنار مزایا، باید به ریسک‌ها هم توجه کرد. برخی از چالش‌های کوانت به ماهیت پروژه برمی‌گردد و برخی دیگر به شرایط بازار.

  • پیچیدگی فنی بالا: مفهوم تعامل‌پذیری چندلایه و لایه داده مشترک برای بسیاری از کاربران عادی قابل لمس نیست. این موضوع ممکن است باعث شود پروژه برای سرمایه‌گذاران خرد کمتر قابل درک باشد.
  • وابستگی به پذیرش سازمانی: اگر بانک‌ها و شرکت‌های بزرگ از Overledger استفاده نکنند، بخش مهمی از روایت پروژه زیر سؤال می‌رود. بنابراین رشد آن تا حدی به پذیرش نهادی وابسته است.
  • رقابت در حوزه تعامل‌پذیری: پروژه‌های دیگری هم در حوزه ارتباط بین بلاکچین‌ها فعالیت می‌کنند. اگر راهکارهای جایگزین بتوانند ساده‌تر یا ارزان‌تر عمل کنند، Quant با چالش رقابتی مواجه می‌شود.
  • تمرکز نسبی در مدیریت: بخشی از توکن‌ها در اختیار شرکت قرار دارد و ساختار پروژه کاملاً شبیه یک بلاکچین عمومی بدون مدیریت مرکزی نیست. برای برخی کاربران، این موضوع ممکن است نقطه ضعف تلقی شود.
  • نوسانات قیمتی بازار: مثل هر دارایی دیجیتال دیگر، QNT هم در معرض نوسانات شدید بازار است. حتی اگر از نظر فنی پروژه قوی باشد، شرایط کلان بازار می‌تواند قیمت را تحت تأثیر قرار دهد.

اگر بخواهم جمع‌بندی کنم؛ کوانت از نظر ایده و زیرساخت، پروژه‌ای متفاوت و متمرکز بر یک مشکل جدی است. اما موفقیت آن به میزان استفاده واقعی از Overledger و پذیرش در سطح سازمانی گره خورده است. برای سرمایه‌گذار، این یعنی هم پتانسیل رشد وجود دارد و هم ریسک وابستگی به تقاضای واقعی.

نحوه استخراج رمزارز کوانت QNT

وقتی درباره ارزهای دیجیتال صحبت می‌کنیم، ذهن خیلی‌ها سریع به سمت استخراج یا همان ماینینگ می‌رود. بیت کوین را به یاد می‌آوریم؛ دستگاه‌های قدرتمند، مصرف برق بالا و رقابت برای حل معادلات ریاضی. اما در مورد کوانت، داستان کاملاً متفاوت است.

رمزارز QNT قابل استخراج نیست. یعنی هیچ فرایند ماینینگی مانند آن‌چه در شبکه‌هایی با الگوریتم گواه اثبات کار وجود دارد، برای این توکن تعریف نشده است. دلیلش هم ساده است؛ Quant Network یک بلاکچین مبتنی بر استخراج نیست، بلکه یک لایه نرم‌افزاری برای اتصال شبکه‌هاست.

نحوه استخراج رمزارز کوانت QNT

حداکثر عرضه QNT از ابتدا مشخص شده و برابر با ۱۴ میلیون و ۶۱۲ هزار و ۴۹۳ واحد است. این توکن‌ها در همان ابتدای مسیر پروژه توزیع شدند؛ بخشی از طریق عرضه اولیه و بخشی برای تیم، مشاوران و ذخیره شرکت در نظر گرفته شد. بنابراین قرار نیست در طول زمان، کوین جدیدی از طریق استخراج وارد بازار شود.

اگر کسی بخواهد QNT داشته باشد، تنها راه آن خرید از بازار است. یعنی از طریق صرافی‌های ارز دیجیتال می‌توان این توکن را تهیه کرد و در کیف پول نگهداری کرد. این موضوع از یک جهت مهم است؛ چون عرضه آن قابل پیش‌بینی است و مانند بیت کوین یا سایر شبکه‌های ماینینگ، وابسته به نرخ استخراج و هزینه تولید نیست.

البته در اکوسیستم Quant مفهومی به نام Gateway و مشارکت در ارائه خدمات وجود دارد. برخی کاربران یا سازمان‌ها می‌توانند با راه‌اندازی Gateway و ارائه دسترسی به نودها، کارمزد دریافت کنند. در بعضی مدل‌ها نیز امکان استیک کردن QNT روی Gatewayها مطرح شده است. اما این فرایند با استخراج تفاوت دارد و به معنای تولید کوین جدید نیست.

پس اگر به دنبال استخراج QNT هستید، باید بدانید چنین امکانی وجود ندارد. مدل توکن کوانت بر پایه عرضه ثابت و استفاده کاربردی در پرداخت لایسنس‌ها و خدمات شبکه طراحی شده است. برای اینکه این موضوع بهتر جا بیفتد، بهتر است نحوه کار بلاک چین را دقیق‌تر بفهمید و به‌دنبال پاسخ سوالات خود در مقاله مربوط به سازوکار آن باشید.

عوامل موثر بر قیمت ارز دیجیتال کوانت

قیمت QNT مثل هر دارایی دیجیتال دیگری، فقط به یک عامل وابسته نیست. ترکیبی از عرضه و تقاضا، وضعیت بازار کریپتو، میزان استفاده واقعی از شبکه و حتی شرایط اقتصاد جهانی می‌تواند روی آن اثر بگذارد. اگر قصد سرمایه‌گذاری یا حتی بررسی برای خرید کوانت را دارید، بهتر است این متغیرها را بشناسید.

در ادامه، مهم‌ترین عواملی را مرور می‌کنیم که می‌توانند قیمت کوانت را در کوتاه‌مدت و بلندمدت تحت تأثیر قرار دهند.

میزان استفاده از Overledger

مهم‌ترین عامل بنیادی برای QNT، میزان استفاده واقعی از شبکه Overledger است. هرچه سازمان‌ها، توسعه‌دهندگان و شرکت‌های بیشتری برای ساخت MDapp یا اتصال سیستم‌های خود به این زیرساخت بیایند، تقاضا برای تهیه لایسنس و پرداخت هزینه با QNT بیشتر می‌شود.

از آن‌جا که در برخی مدل‌ها توکن‌ها برای مدت مشخصی قفل می‌شوند، افزایش استفاده از شبکه می‌تواند عرضه در گردش را کاهش دهد و در صورت ثبات یا رشد تقاضا، فشار صعودی ایجاد کند.

عرضه محدود توکن

حداکثر عرضه QNT از ابتدا مشخص و محدود است. این یعنی برخلاف برخی پروژه‌ها که در طول زمان تورم دارند، تعداد توکن‌های کوانت قابل افزایش نیست. اگر تقاضا رشد کند و عرضه ثابت بماند، از نظر اقتصادی احتمال رشد قیمت وجود دارد. البته باید در نظر داشت که بخشی از توکن‌ها در اختیار شرکت است و نحوه مدیریت آن نیز می‌تواند روی بازار اثر بگذارد.

وضعیت کلی بازار ارزهای دیجیتال

حتی اگر یک پروژه از نظر فنی قوی باشد، در بازار نزولی ممکن است قیمت آن افت کند. QNT هم از این قاعده مستثنی نیست. روند بیت کوین، سیاست‌های پولی جهانی، نرخ بهره و جریان سرمایه به بازارهای پرریسک، همگی می‌توانند بر قیمت کوانت اثر بگذارند. در دوره‌های صعودی، معمولاً سرمایه به سمت پروژه‌های زیرساختی و با روایت فنی قوی هم حرکت می‌کند. در دوره‌های رکودی، سرمایه‌گذاران محتاط‌تر می‌شوند.

اخبار و همکاری‌های سازمانی

از آن‌جا که روایت کوانت تا حد زیادی سازمان‌محور است، هرگونه خبر مربوط به همکاری با شرکت‌ها، بانک‌ها یا نهادهای بزرگ می‌تواند روی انتظارات بازار اثر بگذارد. اگر پروژه بتواند استفاده واقعی در مقیاس سازمانی ایجاد کند، این موضوع برای سرمایه‌گذاران سیگنال مثبتی خواهد بود. در مقابل، اگر پیشرفت عملی کمتر از انتظارات باشد، فشار فروش هم ممکن است افزایش پیدا کند.

رقابت در حوزه تعامل‌پذیری

بازار تعامل‌پذیری بلاکچین‌ها محدود به یک پروژه نیست. اگر راهکارهای دیگر بتوانند ساده‌تر، ارزان‌تر یا سریع‌تر عمل کنند، ممکن است بخشی از تقاضا به سمت آن‌ها برود. بنابراین موقعیت رقابتی Quant در این حوزه اهمیت زیادی دارد.

اگر قصد دارید بر اساس این عوامل تصمیم بگیرید، بهتر است هم داده‌های بنیادی را بررسی کنید و هم از ابزارهای تحلیل تکنیکال استفاده کنید. در نهایت، زمانی که به جمع‌بندی رسیدید، می‌توانید از طریق صفحه خرید کوانت در بیت ۲۴ اقدام به معامله کنید و با توجه به استراتژی شخصی خود، مدیریت ریسک داشته باشید.

بهترین کیف پول‌ها برای نگهداری ارز کوانت

بعد از خرید QNT، یکی از مهم‌ترین تصمیم‌ها انتخاب محل نگهداری آن است. شاید در نگاه اول این موضوع ساده به نظر برسد، اما امنیت دارایی دیجیتال کاملاً به نوع کیف پول و نحوه مدیریت آن بستگی دارد. کوانت یک توکن مبتنی بر استاندارد ERC-20 است و روی شبکه اتریوم اجرا می‌شود. بنابراین هر کیف پولی که از توکن‌های اتریومی پشتیبانی کند، امکان نگهداری QNT را هم دارد. در ادامه، چند گزینه معتبر و پرکاربرد را بررسی می‌کنیم تا بتوانید با توجه به نیاز خود انتخاب کنید.

کیف پول لجر

اگر امنیت برای شما در اولویت اول قرار دارد و قصد نگهداری بلندمدت دارید، کیف پول سخت‌افزاری گزینه مناسبی است. لجر یکی از شناخته‌شده‌ترین کیف پول‌های سخت‌افزاری در بازار است که کلید خصوصی را به‌صورت آفلاین نگهداری می‌کند.

کیف پول لجر مناسب برای رمزارز QNT

در این مدل، حتی اگر کامپیوتر شما آلوده شود، دارایی‌تان در خطر مستقیم قرار نمی‌گیرد. برای آشنایی کامل با نحوه راه‌اندازی و استفاده، می‌توانید راهنمای آموزش کیف پول لجر در بلاگ بیت ۲۴ را مطالعه کنید.

کیف پول ترزور

ترزور هم مانند لجر یک کیف پول سخت‌افزاری است و برای افرادی مناسب است که حجم دارایی بالاتری دارند یا نگاه سرمایه‌گذاری بلندمدت دارند.

مزیت اصلی این کیف پول، نگهداری آفلاین کلید خصوصی و کاهش ریسک هک آنلاین است. اگر قصد استفاده از این گزینه را دارید، پیشنهاد می‌کنم مقاله آموزش کیف پول ترزور را در بلاگ بیت ۲۴ بخوانید تا مراحل نصب و کار با آن را به‌صورت دقیق یاد بگیرید. این مقالات به تفکیک مدل‌های ترزور مدل تی، ترزور مدل وان و ترزور سیف ۳ آورده شده است.

کیف پول تراست ولت

تراست ولت یکی از محبوب‌ترین کیف پول‌های موبایلی است که از طیف گسترده‌ای از توکن‌ها از جمله QNT پشتیبانی می‌کند. رابط کاربری ساده و دسترسی سریع از طریق موبایل، آن را به گزینه‌ای مناسب برای کاربران فعال تبدیل کرده است.

اگر به دنبال نصب و راه‌اندازی این کیف پول هستید، می‌توانید از راهنمای آموزش تراست ولت استفاده کنید تا مراحل ایجاد کیف پول و افزودن توکن کوانت را قدم‌به‌قدم یاد بگیرید.

کیف پول متامسک

متامسک یکی از پراستفاده‌ترین کیف پول‌های مبتنی بر مرورگر است که بیشتر برای تعامل با اپلیکیشن‌های غیرمتمرکز استفاده می‌شود. از آن‌جا که QNT روی شبکه اتریوم قرار دارد، به‌راحتی می‌توانید آن را به متامسک اضافه کنید.

کیف پول متامسک مناسب برای رمزارز QNT

اگر قصد دارید از متامسک برای مدیریت کوانت استفاده کنید، پیشنهاد می‌کنم مقاله آموزش متامسک در بلاگ بیت ۲۴ را مطالعه کنید تا با تنظیم شبکه، افزودن توکن و نکات امنیتی آشنا شوید.

کیف پول آیم توکن ImToken

ImToken یکی دیگر از کیف پول‌های موبایلی است که از توکن‌های اتریومی پشتیبانی می‌کند و در میان کاربران آسیایی محبوبیت بالایی دارد. این کیف پول امکان مدیریت چندین دارایی را در یک محیط ساده فراهم می‌کند.

کیف پول آیم توکن ImToken مناسب برای رمزارز QNT

برای آشنایی با نحوه نصب و استفاده، می‌توانید به راهنمای آموزش کیف پول آیم توکن مراجعه کنید و مراحل ساخت کیف پول و افزودن QNT را بررسی کنید.

کیف پول داخلی صرافی بیت ۲۴

اگر به‌دنبال روشی ساده‌تر هستید و نمی‌خواهید درگیر مدیریت مستقیم کلید خصوصی شوید، می‌توانید از کیف پول داخلی صرافی بیت ۲۴ استفاده کنید. این گزینه برای کاربرانی مناسب است که بیشتر معامله‌گر هستند و قصد دارند دارایی خود را به‌سرعت خریدوفروش کنند.

با ایجاد حساب کاربری، کیف پول اختصاصی در اختیار شما قرار می‌گیرد و می‌توانید QNT را مستقیماً در حساب خود نگهداری کنید. برای آشنایی با جزئیات عملکرد این کیف پول، پیشنهاد می‌کنم مقاله معرفی و آموزش کیف پول بیت ۲۴ را در بلاگ مطالعه کنید.

در انتخاب کیف پول، بهتر است به چند نکته توجه کنید؛ میزان دارایی، افق سرمایه‌گذاری، سطح دانش فنی و میزان فعالیت معاملاتی شما. اگر امنیت بلندمدت مهم است، کیف پول سخت‌افزاری گزینه منطقی‌تری است. اگر دسترسی سریع و راحتی استفاده اولویت دارد، کیف پول‌های موبایلی یا داخلی صرافی می‌توانند مناسب باشند.

آیا کوانت می‌تواند پل ارتباطی آینده بلاکچین‌ها باشد؟

در این مقاله دیدیم که کوانت فقط یک توکن معاملاتی نیست؛ بلکه بخشی از یک زیرساخت ارتباطی است که می‌خواهد بلاکچین‌ها، دفاترکل‌ها و حتی سیستم‌های سنتی را به هم متصل کند. Overledger به‌عنوان هسته این پروژه تلاش می‌کند مشکل پراکندگی شبکه‌ها را حل کند و امکان ساخت اپلیکیشن‌های چندزنجیره‌ای را فراهم کند.

از یک طرف، عرضه محدود QNT و مدل لایسنس‌محور آن می‌تواند در صورت افزایش استفاده واقعی از شبکه، به تقاضای پایدار منجر شود. از طرف دیگر، موفقیت پروژه به پذیرش سازمانی، رقابت در حوزه تعامل‌پذیری و شرایط کلی بازار وابسته است. بنابراین با پروژه‌ای روبه‌رو هستیم که هم ظرفیت رشد دارد و هم نیازمند بررسی دقیق و واقع‌بینانه است.

اگر بعد از این بررسی به این نتیجه رسیده‌اید که کوانت می‌تواند در سبد سرمایه‌گذاری شما جای داشته باشد، می‌توانید از طریق صفحه خرید کوانت در بیت ۲۴ اقدام کنید و با در نظر گرفتن استراتژی شخصی خود، مدیریت ریسک را رعایت کنید. همچنین برای تحلیل‌های به‌روزتر، بررسی تحلیل کوانت در بلاگ بیت ۲۴ می‌تواند دید کامل‌تری در اختیار شما بگذارد.