| توجه: این مقاله با بهرهگیری از هوش مصنوعی ترجمه و تدوین شده، سپس تیم ما تمامی محتوا را بهدقت بررسی، راستیآزمایی و ویرایش کرده است تا از صحت و کیفیت آن اطمینان حاصل کند. هدف ما ارائه اطلاعات دقیق و بهروز به شماست. |
به گزارش بیاینکریپتو (BeInCrypto)، دیوید دوونگ، رئیس تحقیقات سرمایهگذاری کوینبیس، میگوید پیشرفت محاسبات کوانتومی ریسکهایی فراتر از امنیت کلیدهای خصوصی برای بیتکوین ایجاد میکند و میتواند در بلندمدت مدل اقتصادی و امنیت شبکه را به چالش بکشد. او تأکید کرد فناوری فعلی کوانتومی هنوز فاصله زیادی تا شکستن دفاعهای رمزنگاری بیتکوین دارد، بنابراین این نگرانیها کوتاهمدت و فوری نیستند.
بهگفته دوونگ، ریسک اصلی در «روز Q» رخ میدهد؛ لحظهای فرضی که رایانههای کوانتومی با اجرای الگوریتمهای Shor و Grover بتوانند رمزنگاری بیتکوین را تضعیف کنند. امنیت بیتکوین بر دو پایه است: ECDSA برای امضای تراکنشها و مالکیت، و SHA-256 برای اثبات کار و یکپارچگی زنجیره.
او توضیح داد سیستمهای کوانتومی میتوانند سپرهای رمزنگاری کلیدهای خصوصی را تضعیف کرده و خطر خرج غیرمجاز از آدرسهای آسیبپذیر را افزایش دهند. این ریسک امضایی دو بُعد دارد: «حملات دوربرد» علیه خروجیهایی که کلید عمومی آنها پیشتر روی زنجیره افشا شده و «حملات کوتاهبرد» که میتوانند همزمان با ظاهر شدن کلیدهای عمومی در ممپول خرج را جلو بیندازند.
برآورد او نشان میدهد تا ارتفاع بلاک ۹۰۰,۰۰۰ حدود ۶.۵۱ میلیون بیتکوین، معادل ۳۲.۷ درصد از عرضه، در معرض حملات دوربرد است؛ عمدتاً بهدلیل استفاده مجدد از آدرس و اسکریپتهایی که کلید عمومی را مستقیماً روی زنجیره افشا میکنند؛ از جمله Pay‑to‑Public‑Key (P2PK)، چندامضایی برهنه (P2MS) و تپروت (P2TR). بخشی از خروجیهای قدیمی P2PK به داراییهای اولیه دوره ساتوشی مربوط است. او افزود: «هر خروجی در لحظه خرج به حملات کوتاهبرد آسیبپذیر است؛ بنابراین حتی با احتمال پایینِ موفقیت در کوتاهمدت، مهاجرت گسترده به امضاهای مقاوم در برابر کوانتوم فوریت دارد.»
دوونگ همچنین گفت استخراج مجهز به کوانتوم میتواند بهرهوریهایی ایجاد کند که اقتصاد اجماع و امنیت شبکه را به چالش بکشد، هرچند «با توجه به محدودیتهای مقیاسپذیری، استخراج کوانتومی فعلاً اولویت پایینتری دارد و مهاجرت امضاها مسئله مرکزی است.»
در بخش راهکارها، او ادغام بلندمدت رمزنگاری پساکوانتومی بر پایه استانداردهای منتخب مؤسسه ملی استاندارد و فناوری آمریکا (NIST) از جمله CRYSTALS‑Dilithium، SPHINCS+ و FALCON را کلیدی دانست. پژوهش Chaincode Labs دو مسیر را پیشنهاد میکند: در صورت جهش سریع کوانتوم، برنامه مهاجرت اضطراری ظرف دو سال؛ و در سناریوی تدریجی، افزودن امضاهای مقاوم از طریق سافتفورک که ممکن است تا هفت سال زمان ببرد. این بازه بازتاب چالشهای اندازه بزرگتر امضا، تأیید کندتر و نیاز به سازگاری کیفپولها، نودها و بازار کارمزد است. همچنین پیشنهادهای فنی مانند BIP‑360، BIP‑347 و Hourglass به این تهدید میپردازند.
او «بهترین رویهها» را پرهیز از استفاده مجدد آدرس، انتقال خروجیهای خرجنشده آسیبپذیر به مقاصد یکتا و تولید محتوای کاربرپسند برای عملیات آماده به کوانتوم دانست و افزود باور فعلی این است که اسکریپتهای آسیبپذیر بهطور گسترده در تولید بهکار نمیروند و محدودیت موجودی در هر آدرس ریسک تمرکز را کاهش میدهد.
در پایان، دوونگ تأکید کرد کوانتوم «تهدیدی فوری» نیست؛ دیدگاهی که با نظر جیمسون لوپ (کاسا)، آدام بک (بلاکاستریم) و چارلز هاسکینسون (کاردانو) همسو است. با این حال، دیوید کاروالیو از ناوریس پروتکل هشدار داده ممکن است ظرف ۲ تا ۳ سال خطر پدیدار شود و پروژه Quantum Doomsday Clock حتی ۸ مارس ۲۰۲۸ را زمان احتمالی شکستن رمزنگاری بیتکوین میداند.
