قیمت نفت پس از بازگشت از محدوده حمایتی ۷۷ تا ۸۰ دلار، در مسیر مورد انتظار دو تحلیل قبلی پیش رفته است. ابتدا حرکت صعودی تا حوالی ۹۵ دلار شکل گرفت و پس از یک اصلاح موقت، موج بعدی رشد آغاز شد. اکنون قیمت در حوالی ۱۰۵ دلار قرار دارد و در روزهای اخیر تا ۱۰۹ دلار نیز بالا رفته است. به این ترتیب، بخش زیادی از سناریوی قبلی محقق شده و فاصله چندانی تا هدف ۱۱۵ تا ۱۲۰ دلار باقی نمانده است.
در تحلیل نخست، با وجود اخبار امیدوارکننده درباره کاهش تنشهای تنگه هرمز، ساختار نمودار همچنان مستعد صعود دیده میشد. به نظر من، خوشبینی موجود در اخبار با رفتار قیمت هماهنگی چندانی نداشت و احتمال بازگشت فشار خرید از محدوده حمایتی مطرح بود. این حرکت از حوالی ۷۷ دلار آغاز شد و پس از رسیدن به مقاومت ۹۵ دلار، بازار وارد اصلاح شد. در تحلیل دوم نیز این افت بهعنوان فرصتی برای شکلگیری ادامه حرکت بررسی شد؛ مسیری که با عبور قیمت از ۱۰۰ دلار دنبال شده است.
حالا شرایط نسبت به نقطه شروع تحلیل تغییر کرده است. قیمت بخش قابلتوجهی از مسیر صعودی را طی کرده و به محدوده هدف نزدیک شده است. در صورت عبور و تثبیت بالاتر از ۱۰۹ دلار، میتوان انتظار داشت حرکت به سمت ۱۱۵ تا ۱۲۰ دلار ادامه پیدا کند. با این حال، تا زمانی که این عبور تایید نشود، احتمال توقف یا اصلاح مجدد وجود دارد و نباید ادامه صعود را قطعی دانست.
از منظر فاندامنتال، تلاشهای دیپلماتیک برای گفتوگوی ایران و کشورهای خلیج فارس در عمان، بار دیگر امید به کاهش تنش در تنگه هرمز را افزایش داده است. دستیابی به یک توافق موقت برای عبور کشتیها میتواند نگرانی درباره عرضه نفت را کاهش دهد و فشار فروش کوتاهمدتی ایجاد کند. بخشی از عقبنشینی اخیر قیمت نیز میتواند ناشی از همین خوشبینی باشد؛ هرچند باید دید مذاکرات به بهبود واقعی شرایط انتقال نفت منجر خواهد شد یا خیر.
در مقابل، نگرانی درباره امنیت زیرساختهای نفتی و مسیرهای کشتیرانی همچنان پابرجاست. توقف احتیاطی خط لوله شرق به غرب عربستان پس از حملات، نشان میدهد که ریسک اختلال عرضه هنوز برطرف نشده است. از سوی دیگر، تضعیف چشمانداز تقاضای جهانی و انتظار افزایش تولید نفت آمریکا میتواند از شتاب رشد قیمت بکاهد. در چنین فضایی، ادامه مسیر بازار به ماندگاری اختلالهای عرضه و نتیجه تلاشها برای کاهش تنش وابسته خواهد بود.
با وجود فعالبودن سناریوی صعودی، از نگاه من ورود تازه در قیمتهای فعلی، در چارچوب موقعیت معرفیشده در تحلیلهای قبلی، جذابیت گذشته را ندارد. فاصله قیمت تا هدف کمتر شده و بدون شکلگیری یک موقعیت جدید با حد ضرر مشخص، نسبت بازده به ریسک مناسبی برای ورود دیده نمیشود. همراهی با بخش پایانی یک حرکت، صرفاً به دلیل نگرانی از جاماندن، میتواند معاملهگر را در معرض اصلاحی قرار دهد که تحمل آن از نقطه ورود فعلی دشوار باشد.
برای افرادی که مطابق سناریوی قبلی با این حرکت همراه شدهاند، در صورت رسیدن قیمت به محدوده ۱۱۵ تا ۱۲۰ دلار، ذخیره سود میتواند تصمیمی منطقی باشد. این محدوده همان هدفی است که از ابتدا برای حرکت در نظر گرفته شده بود و واکنش قیمت به آن اهمیت زیادی دارد. رسیدن به هدف لزوماً به معنای پایان روند صعودی نیست، اما انتظار ادامه رشد نیز نباید باعث نادیدهگرفتن سود بهدستآمده شود.
ممکن است نفت در ادامه اهداف بالاتری را دنبال کند، بهویژه اگر تنشهای ژئوپلیتیک تشدید شود و فشار بر عرضه باقی بماند. با این حال، برای تعیین اهداف تازه باید ابتدا نحوه برخورد قیمت با محدوده ۱۱۵ تا ۱۲۰ دلار بررسی شود. در صورت شکست و تثبیت بالاتر از این ناحیه، میتوان سناریوی ادامه صعود را با دقت بیشتری ارزیابی کرد. معاملهگران ریسکپذیرتر نیز میتوانند ذخیره بخشی از سود و نگهداری بخش باقیمانده را بررسی کنند؛ مشروط بر آنکه حد خروج مشخص باشد و ساختار صعودی همچنان حفظ شود.
این مطلب صرفاً تحلیل شخصی بازار و بهروزرسانی سناریوهای قبلی است و پیشنهاد مالی یا سیگنال خرید و فروش محسوب نمیشود. رعایت مدیریت ریسک و مدیریت سرمایه در تمام تصمیمهای معاملاتی الزامی است.